Η χθεσινή παρέμβαση του προέδρου της ΓΣΕΕ κ. Παναγόπουλου αποκτά ξεχωριστή σημασία στο υπό διαμόρφωση νέο ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο.

Το πολιτικό και συνδικαλιστικό σύστημα πλησιάζει στο τέλος της περιόδου ανοχής προς τους λεγόμενους «αντιεξουσιαστές».

Το μεγάλο λάθος

Η τρομοκρατική οργάνωση «17Ν» οδηγήθηκε στην κοινωνική απομόνωση εξαιτίας δολοφονικών χτυπημάτων που έθιξαν τις ευαισθησίες της ελληνικής κοινής γνώμης. Η δολοφονία του Μπακογιάννη θεωρήθηκε προσβολή στη Δημοκρατία μας και η δολοφονία του Bρετανού ταξίαρχου Σόντερς αντιμετωπίστηκε από τους πολίτες σαν μια προβοκατόρικη ενέργεια σχεδιασμένη να πλήξει τα καλώς εννοούμενα εθνικά μας συμφέροντα.

Στην περίπτωση των «αντιεξουσιαστών», το βασικό πολιτικό λάθος έγινε με τη βάρβαρη επίθεση κατά του πρώην προέδρου της ΓΣΕΕ κ. Πολυζωγόπουλου.

Τα στοιχεία που έδωσε στην αστυνομία ο πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ κ. Νικολαϊδης για τους πρωταγωνιστές της βίας στα γήπεδα οδήγησαν στη σύνδεση του γηπεδικού χουλιγκανισμού με τον κοινωνικό χουλιγκανισμό. Είναι χαρακτηριστικό ότι ένας από τους πρωταγωνιστές των επεισοδίων στους αγώνες της ΑΕΚ βρίσκεται ήδη στη φυλακή για τη συμμετοχή του στον άγριο ξυλοδαρμό του Χρ. Πολυζωγόπουλου.

Κοινή άμυνα

Τις τελευταίες απορίες έλυσε η προχθεσινή επίθεση «γνωστών-αγνώστων», οι οποίοι διεκδικούσαν την αποφυλάκιση του «συντρόφου» τους που κρατείται για την επίθεση κατά του κ. Πολυζωγόπουλου εναντίον δύο αστυνομικών. Αποδείχθηκε πέρα από κάθε λογική αμφιβολία ότι υπάρχει καθοδηγητικό κέντρο των «αντιεξουσιαστών» που επιχειρούν την κοινωνική αποσταθεροποίηση με το γηπεδικό χουλιγκανισμό, τις επιθέσεις εναντίον παραγόντων του δημοσίου βίου και φυσικά τα προγραμματισμένα επεισόδια στους πανεπιστημιακούς χώρους.

Για να αντιμετωπιστεί ο κοινός κίνδυνος συσπειρώνονται οι δυνάμεις οι οποίες κατά το παρελθόν δεν μπορούσαν να συνεννοηθούν μεταξύ τους. Οι πρυτανικές Αρχές παίρνουν τα αναγκαία μέτρα σε συνεννόηση με τις φοιτητικές παρατάξεις και την ΕΛ.ΑΣ., παράγοντες της πολιτικής και συνδικαλιστικής αντιπολίτευσης ζητούν μία πιο αυστηρή αντιμετώπιση των «αντιεξουσιαστών» και την αλλαγή του πανεπιστημιακού ασύλου ώστε να προστατεύει την ακαδημαϊκή ελευθερία και όχι τους φανατικούς της βίας.

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, ωριμάζουν οι συνθήκες για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των «γνωστών-αγνώστων» και την απαλλαγή των πανεπιστημίων από την παρουσία τους.