ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΚΟΜΕΝΤΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 2010, ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΕΛΕΜΕΓΚΟΥ. ΗΘΟΠΟΙΟΙ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΩΡΑΦΑΣ, ΚΑΤΙΑ ΖΥΓΟΥΛΗ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΡΚΟΥΛΑΚΗΣ, ΜΥΡΤΩ ΑΛΙΚΑΚΗ. (Odeon)

Ο Δαμοκλής είναι ένας διάσημος σεφ, ιδιοκτήτης του πιο γκουρμέ εστιατορίου της Αθήνας και έτοιμος να γράψει ένα βιβλίο για συνταγές μαγειρικής που θα αποτελούν ξεχωριστά έργα γαστριμαργικής τέχνης. Αυτό που του λείπει είναι η έμπνευση, αλλά, όταν η αιθέρια και μυστηριώδης Νανά, μοντέλο στη Σχολή Καλών Τεχνών, εισβάλλει ξαφνικά στη ζωή του, θα έρθουν τα πάνω-κάτω στην τακτοποιημένη ζωή του Δαμοκλή, ο οποίος βρίσκει νέο νόημα πλέον σε ό,τι κάνει. Σε κάθε συνάντησή τους ο έρωτας και η γαστρονομία γίνονται ένα, τα αιθέρια πιάτα συναλλάσσονται με τις ερωτικές στάσεις και το βιβλίο του Δαμοκλή αρχίζει να παίρνει μορφή. Ώσπου στο διπλανό άδειο διαμέρισμα καταφτάνει καραβίσιος νεαρός μάγειρας, που πολιορκεί την αισθησιακή Νανά, κι εκείνη, φυσικά, ενδίδει, αφού είναι ήδη γνωστό στο θεατή πως η οργασμική κορύφωση της όμορφης γυναίκας έρχεται σχεδόν πάντα με βοηθήματα από την κουζίνα και συνοδεία φαγητού.

Το γαστριμαργικό τρίγωνο προβαίνει σε ιλουστρασιόν στιλιζαρισμένες ερωτικές καταστάσεις, που ανοίγουν σίγουρα την όρεξή μας, αλλά δεν μας ικανοποιούν απόλυτα τον αμφιβληστροειδή. Ο λόγος δεν είναι, βέβαια, στην παρουσία των πρωταγωνιστών αλλά στην ατυχή επιλογή της Ζυγούλη, που όσο δεν τη χορταίνεις να τη βλέπεις τόσο σε χαλάει όταν ανοίγει το στόμα της (το ντουμπλάρισμα στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν θα έβλαπτε). Φυσικά, το φταίξιμο δεν είναι δικό της, αφού δεν είναι καν ηθοποιός. Αποτελεσματικοί και με απροσποίητη τεχνική, οι δύο σεφ των Γιώργου Χωραφά και Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη φτιάχνουν εύκολα και με άνεση τα δύο αντρικά αντίθετα πρότυπα (ο εστέτ, σοφιστικέ σεφ κόντρα στον απλό και γήινο μάγειρα), που γίνονται παιχνιδάκι στα δάχτυλα της ακόρεστης Νανάς. Όσον αφορά το βιβλίο του Ανδρέα Στάικου πάνω στο οποίο βασίστηκε το φιλμ, έχει αποδοθεί αρκετά καλά η αποσπασματική λειτουργία των συνταγών μετά της ερωτικής συνεύρεσης, και για ευνόητους λόγους δόθηκε σκόπιμα ένα περιεχόμενο στους βασικούς χαρακτήρες ώστε να στηριχτεί η μυθοπλαστική αφηγηματική χροιά της ταινίας.