Πρώτη φορά στο σχολείο

1i-imera-sto-sxoleio

Ο Σεπτέμβρης είναι ο πρώτος μήνας της σχολικής χρονιάς και όλοι οι μαθητές σύντομα θα βρεθούν στα θρανία. Τα παιδιά που πηγαίνουν πρώτη φορά παιδικό σταθμό και σχολείο, καθώς κι εκείνα που αλλάζουν σχολικές βαθμίδες (π.χ. από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο) ή σχολική μονάδα αποτελούν μια ξεχωριστή κατηγορία και χρειάζονται διαφορετική αντιμετώπιση στην έναρξη της σχολικής χρονιάς από τους γονείς τους.

Ανεξάρτητα από την ηλικία, το πόσο θα δυσκολευτούν τα «πρωτάκια» στη νέα πραγματικότητα εξαρτάται από τη γενικότερη προσαρμοστικότητα τόσο των ίδιων των παιδιών όσο και των γονέων στις αλλαγές. Πολύ συχνά οι γονείς είναι εκείνοι που αγχώνονται περισσότερο και δυσκολεύονται να αφήσουν το παιδί να φύγει από κοντά τους. Έτσι, του μεταφέρουν την αγωνία τους, περνώντας άθελά τους το μήνυμα ότι θεωρούν πως δεν θα τα καταφέρει. Επειδή το παιδί θέλει να ικανοποιεί τους γονείς του, πιθανόν να δείξει απροθυμία να πάει στο σχολείο επειδή ξέρει ότι εκείνοι στεναχωριούνται. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει τόσο μεγάλη δυσκολία, ο φόβος για το καινούριο και άγνωστο είναι φυσιολογικό να εμφανίζεται τόσο στα παιδιά όσο και στους γονείς, χωρίς να φτάνει σε ακραίες εκδηλώσεις.

Ιδιαίτερα, όταν το παιδί φεύγει για πρώτη φορά από το σπίτι, η δυσκολία είναι ακόμα μεγαλύτερη και τα συναισθήματα πιο έντονα και για τις δύο πλευρές. Για το παιδί που πηγαίνει στον παιδικό σταθμό ή (κατευθείαν) στο νηπιαγωγείο, η εικόνα που θα αντικρύσει εκεί θα είναι η πρώτη της κοινωνίας έξω από την οικογένεια. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό το περιβάλλον να είναι φιλικό και η εμπειρία του αποχωρισμού από τους γονείς όσο πιο ομαλή γίνεται.

Το παιδί λοιπόν χρειάζεται να προετοιμαστεί από τους γονείς για τη νέα πρόκληση που θα αντιμετωπίσει. Είναι απαραίτητο οι γονείς να εξηγήσουν στο παιδί ότι το σχολείο και το διάβασμα είναι η δική του δουλειά, όπως οι γονείς έχουν τη δική τους. Καλό είναι το παιδί να δει το χώρο στον οποίο θα πάει πριν ξεκινήσουν τα μαθήματα και να γνωρίσει τη δασκάλα του. Αν μάλιστα του συστήσουν ή ήδη έχει γνωρίσει ένα συμμαθητή του θα τον βοηθήσει ακόμα περισσότερο στην προσαρμογή. Έτσι, θα μειωθεί ο φόβος του για το άγνωστο.

Στα μικρότερα παιδιά κυρίως, οι γονείς μπορούν να περιγράψουν σε γενικές γραμμές τις δραστηριότητες που θα έχει το παιδί στον παιδικό σταθμό ή στο νηπιαγωγείο, αλλά και το ρόλο που θα διαδραματίσει η δασκάλα, μέχρι εκεί βέβαια που γνωρίζουν με βεβαιότητα. Καλό είναι οι γονείς να μην υπερβάλλουν στην περιγραφή τους ούτε να ωραιοποιούν καταστάσεις γιατί θα δημιουργήσουν μεγάλες προσδοκίες στο παιδί οι οποίες, αν δεν επαληθευτούν, θα απογοητευτεί.

Η αγορά σχολικών ειδών και ρούχων είναι επίσης μια διαδικασία που προετοιμάζει τα παιδιά για το σχολείο. Καλό είναι να συμμετέχουν τα ίδια στην επιλογή τους μέσα στα οικονομικά όρια που θα τους θέσουν οι γονείς τους. Η διαδικασία αυτή συνήθως πυροδοτεί ενθουσιασμό, καθώς τα παιδιά θα ανυπομονούν να πάνε σχολείο για να χρησιμοποιήσουν τα νέα τους αποκτήματα.

Παρά την προετοιμασία, το κλάμα, αλλά και ο θυμός από τα πρωτάκια στο ξεκίνημα του σχολείου είναι μια απολύτως δικαιολογημένη αντίδραση. Ιδιαίτερα για τα παιδιά που πηγαίνουν στον παιδικό σταθμό για πρώτη φορά είναι αναπόφευκτη κι αν δεν εμφανιστεί είναι ανησυχητικό. Η σταδιακή προσαρμογή, ώστε το παιδί να κάνει όσο πιο ομαλά τον αποχωρισμό από τους γονείς του, είναι απαραίτητη σ’ αυτές τις ηλικίες. Μια ρουτίνα αποχωρισμού βοηθά το παιδί να νιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια ότι οι γονείς του δεν θα τον εγκαταλείψουν.

Βέβαια, αν τα παιδιά έχουν πάει ήδη στον παιδικό σταθμό έχουν κάνει τον αρχικό αποχωρισμό, οι αντιδράσεις τους μπορεί να είναι πιο ήπιες, αν και οι πρώτες μέρες είναι πάντα δύσκολες. Σε κάθε περίπτωση, οι γονείς χρειάζεται να δείξουν κατανόηση στη δυσκολία των παιδιών, ακόμα και σε μεγαλύτερες ηλικίες, όταν υπάρχει μια αλλαγή στη σχολική ζωή των παιδιών και να μην προσπαθήσουν να εκλογικεύσουν ή να μειώσουν τους φόβους και τις ανησυχίες των παιδιών τους. Χρειάζεται να τα καθησυχάσουν και να τους διαβεβαιώσουν ότι όλοι περνούν δυσκολίες όταν ξεκινούν κάτι καινούριο. Ένα παράδειγμα αντίστοιχης εμπειρίας από τη ζωή των ίδιων των γονέων θα μπορούσε να βοηθήσει ιδιαίτερα το παιδί στην ψυχολογία του.

Τέλος, οι γονείς είναι απαραίτητο να συνειδητοποιήσουν τους δικούς του φόβους, άγχη και ανησυχίες που μπορεί άθελά τους να περνούν στα παιδιά και να τα δυσκολεύουν σ τον αποχωρισμό από την οικογένεια και στην προσαρμογή τους στη νέα κατάσταση. Επίσης, είναι σημαντικό οι γονείς να διατηρήσουν σταθερή τη ρουτίνα της οικογένειας και το περιβάλλον που ζει το παιδί ώστε να το βοηθήσουν να επικεντρωθεί στη νέα του δραστηριότητα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *